Mindfulness (2)

Dit is een van de researchblogjes over mindfulness als behandeling bij psychische stoornissen. Als een experiment volg ik mijn leercurve terwijl ik bezig ben met mijn artikel (zie hier voor de uitgebreide uitleg).

Na mijn uitstapje in het Boeddhisme ben ik weer terug op aarde. Westerse psychologen gebruiken het concept mindfulness namelijk heel anders dan in de Boeddhistische traditie, zo leggen de schrijvers van dit artikel uit 2011 uit. In de jaren vijftig en zestig ontstond in het Westen interesse voor Zen, ook in de wetenschappelijke wereld. Aan het einde van de jaren zeventig was John Kabat-Zinn de eerste die mindfulness ging toepassen op patiënten (chronische pijn in zijn geval).

De paper heeft trouwens ook een heel beknopte definitie van mindfulness, de methode. In mijn vorige post verzuimde ik het een beetje een mooie definitie te noemen, dus hierbij:

“Paying attention in a particular way: on purpose, in present moment […] Lees verder

Mindfulness (1)

Dit is een van de researchblogjes over mindfulness als behandeling bij psychische stoornissen. Als een experiment volg ik mijn leercurve terwijl ik bezig ben met mijn artikel (zie hier voor de uitgebreide uitleg).

Ik ben eerst de openbare bibliotheek en de internets ingedoken om te kijken wat mindfulness is volgens haar adepten. Maar laat ik beginnen met mijn kennis en vooroordelen. Momenteel overheerst vooral mijn scepsis. Mindfulness roept bij mij onmiddellijk associaties op met de dweperige zweverigheid van blaadjes als Hapinezz. Verder associeer ik het met religie en alternatieve geneeswijzen. Nog twee zaken die ik, om eens een eufemisme te gebruiken, kritisch bezie. Recentelijk las ik wel een aantal wetenschappelijke claims dat mindfulness werkt bij psychische problemen, dus ik ben op zich geïnteresseerd. En tenslotte, voor de ultieme journalistieke transparantie, ik doe tegenwoordig aan jiu-jitsu en de rituelen rond deze vechtkunst bevatten elementen van zenmeditatie.

Het eerste boek dat […] Lees verder

Mike Boddé – ‘Soms voel ik me net een Vietnamveteraan’

Een cabaretier met een depressie. Het lijkt een bittere grap, maar voor Mike Boddé was het zeven jaar lang realiteit. Over deze depressie, het verlies van zijn broer en het medicijn dat hem genas, schreef hij de bestseller Pil. Nu reflecteert hij openhartig op zijn depressie en het succes van Pil.

Dit artikel verscheen eerder in druk in Vizier. Dit is het tijdschrift van de patiëntenvereniging ADF, voor mensen met een angst- of dwangstoornis en fobie.

Mike Boddé is vooral bekend door zijn absurde humor uit de Mike & Thomasshow, bij Kopspijkers en als cabaretier. In zijn boek Pil uit 2010 vertelt hij over een levensfase waarin er niets meer te lachen viel. Zeven jaar leed hij onder een inktzwarte depressie. In die jaren sleepte hij zich langs homeopaten en toverkollen, trok hij weer bij zijn ouders in en overleed zijn oudste broer. Op het […] Lees verder

Boekrecensie: Pil

Stel je voor, je bent twee jaar oud. Je ouders gaan voor het eerst een weekje weg zonder jou. Je vindt dat heel erg naar en je bent heel erg bang, want je moet bij je oma logeren en die vind je eng. Je hebt nu al heimwee naar je ouders, en ze zijn nog niet eens weg. Ze zeggen je gedag en door je tranen heen zie je ze wegrijden; je buik huilt. Je bent ten einde raad.
Dat gevoel als volwassene hebben , en dan jarenlang zonder ophouden, dat is voor mij depressie. [Pil, pag. 209-210]

Zo probeert cabaretier Mike Boddé, bekend van de Mike en Thomasshow, zijn depressie te vangen in zijn boek Pil. Veel schrijvers gingen hem voor. De Joods-Amerikaanse auteur William Styron beschreef het als ‘darkness visible’. Sylvia Plath schreef een op eigen ervaringen geïnspireerde roman, waarin de hoofdpersoon het gevoel […] Lees verder

Video: Persoonlijke ervaring elektroshocktherapie

http://www.youtube.com/watch?v=oEZrAGdZ1i8&playnext=1&list=PL1DBCFF7907D781DD&index=8

[Code-issues: Filmpje staat hier] Ik ben wat nogal ingewikkelde artikelen aan het lezen. En helaas heeft een dag maar 24 uur. Ik heb dus nog wat meer tijd nodig om achtergronden na te zoeken voordat die online komen. Sowieso is het geen slecht idee het menselijk aspect van neurobiologie te bekijken, na de informatievloedgolf van de vorige posts. Daarom een filmpje van de iets-te-hippe ideeënconferentie TED.

Een chirurg verteld over zijn persoonlijke ervaring met electroconvulsieve therapie (ECT), het toedienen van stroomstoten aan het brein van een verdoofde patiënt. Ontdekt in de jaren dertig als een van de eerste effectieve therapieën tegen depressie. Vervolgens in impopulair geworden in de jaren ’70 ontstane slechte imago (Er is gespeculeerd over een kwalijke rol van de film One flew over a cuckoo’s nest hierin). Nu is de therapie populair, en vaak effectief, in de behandeling van patiënten die niet reageren op […] Lees verder